Eins og margir vita þá er ég ekki fróður um kvikmyndir, sjónvarpsgláp og annað því því við kemur. Ég þekki fáa sem enga leikara, hvað þá leikstjóra eða framleiðendur. Mér er skítsama hvað um er að vera í hinum og þessum sjónvarpsþætti. Ég horf ekki á einn einasta þátt í sjónvarpinu reglulega, eins og vikulega eða daglega. Það er engin lygi að ég kveiki ekki á 14" sjónvarpstæki mínu svo dögum skiptir, ég get ekki sagt vikum því það kemur fyrir að það koma til mín gestir og þeir eru oft ekki lengi að kveikja á þessu helvíti. Sennilega er maður svona leiðinlegur að þeir verða að stara og hlusta á það sem sjónvarpið hefur fram á að færa í staðinn fyrir að ræða um daginn og veginn við mig.
Hinsvegar fer ég stundum í bíó, ég veit ævinlega ekki hvað myndir heitir sem ég er að fara á í hvert skipti þegar ég kem í miðasöluna, ég einfaldlega læt alltaf einhvern sem ég dreg með mér í bíó vera á undan og segi svo eins og fínn maður " 1 miða á sömu mynd og hann" og bendi á þann sem var á undan mér, þegar röðin kemur að mér. Ég borga ávallt uppsett (og jafnframt uppsprengt) verð. Ég borga oft með peningum og þá yfirleitt með seðlum sem á stendur 5000kr frekar en 2000kr og fæ því sem betur fer nokkrar krónur til baka í hvert skipti. Ég hrifsa ávallt þá aura allsnarlega og renni þeim í vasann á gallabuxunum. Í hamaganginum skil ég yfirleitt "kvittunina" eftir eins og maður gerir vanalega þegar maður borgar með korti, allavega síðast. Svo þegar ég var búinn að byrgja mig upp af stærstu gerð af poppi og kóki kemur að því að maður ætlar inni í bíósalinn finn ég ekki miðafjandann.....Sennilega hefur kellingin í miðasölunni gleymt að láta mig fá miðann!, ég lít í kringum mig og sé að allir halda "kvittuninni" sem ég skildi eftir á afgreiðsluborðinu.....urg.. ég sný mér við á punktinum og stari á afgreiðsluborið í nokkrum metrum frá mér og sé hvergi kvittunina! "Helvítis" blóta ég upphátt og tuða um að ég hafi skilið miðann minn eftir þegar ég borgaði fyrir hann..... Það er auðvitað gert grín að mér en ég ákveð að láta ógert að ónáða afgreiðslustelpuna og prófa að fara inn í salinn án þess að hafa til þess miða....sem tókst í þetta skipti.
Þegar ég fór í bíó þar á undan var sagan svipuð, nema í það skiptið greip ég "kvittunina" af borðinu ásamt aurunum og henti "kvittuninni" í næstu ruslafötu! (nema hvað?) Í það skiptið ætlaði ég að láta vaða með að komast inn miðalaus, en sá að Gunni Frímanns stóð og greip miðana af fólki um leið og það gekk inn í salinn þannig að ég mátti fara og finna "kvittunina" mína í ruslinu og láta Gunna hafa hana. Sem betur fer var NÝBÚIÐ að skipta um poka í tunnunni og því ekkert annað í henni en miðinn minn.
Hvað er málið að hætta með gömlu bíómiðana sem maður þurfti að láta rífa af hjá sér, sterkir og passlega stórir miðar, og maður hélt eftir stærri helmingnum til að sýna aftur ef um var beðið eftir hlé??
Morri